Dit en dat (practice)

Ik ben al bijna twee jaar begonnen het Nederlands te studeren. Omdat ik al Duits konde spreken toen ik met mijn studie begon, was het makkelijker voor mij de Nederlandse taal op te nemen. Maar ik moet ook bekennen dat het niet makkelijk is “in het Nederlands te denken”. Wat ik daarmee wil zeggen is dat ik vaak in mijn hoofd een zin van Duits naar Nederlands vertaal, juist omdat de twee talen overeenkomstige zinstructuur, woordenschat enz. hebben. Bovendien is mijn hoofd toch al vol gevullt met talen en soms moet ik een woord meer dan een keer vertalen om op de juiste taal te komen, zoals Koreaans -> Engels -> Duits -> Nederlands.

De Nederlandse taal- en literatuurwetenschap is mijn bijvaak en dat betekent dat ik er niet zo veel cursussen voor heb. Dus – en dat weet ik ook – is het waarschijnlijk dat ik de taal snel zal vergeten als ik er niets tegen doe. Deze blogpost, zo kun je denken, is mijn poging me meer ermee bezig te houden. Deze semester heb ik alleen één literatuurwetenschapcursus waarvoor we vier Nederlandse gedichten en twee Nederlandse boeken lezen. Ik ben nu aan het lezen van een van de twee boeken, Oeroeg van Hella S. Haasse, en ik vind het een beetje moeilijk te lezen omdat het boek geen kapitteltjes en weinig (of helemaal geen) dialogen heeft. Maar het meest problematische aan deze verhaal (zo ver) zijn de stereotypen van Oeroeg en zijn familie, die Indonesiërs zijn (anders dan de verteller die een Nederlander is). Ik reageer een beetje (?!) geprikkeld als het over “othering” gaat en om eerlijk te zijn heb ik genoeg van de stereotypische beschrijving en karakterisering van niet witte personages, vooral in de literatuur over de voormalig gekolonialiseerde landen.

Wilted Yellow Rose (creative translation)

Note: Original in Korean

Hibiscus has bloomed *
Expectation, a silent, crunching step,
slides down my spine
As I shudder at its moist fingertips,
with a whisper it enters my mind

Flowers droop, whirling, squashed shadow
A crumpled piece of paper left behind in the ribcage
A hole in the Hanji ** by the wet tongue
bruise, slithering through, paralysing the whole body

Softly licking the frozen lumps of blood
and placing a kiss on the subsiding wound
I pour another cup of flower alcohol
and seek sleep in the eye of the vortex

 

Annotations:
* Hibiscus syriacus is the precise translation of the Korean national flower, 무궁화. “Hibiscus has bloomed” is the name of a game for children in which one person turns their back on the other players, and while covering the eyes, that person chants out loud “Hibiscus has bloomed”. During that time, the other players can advance from the starting line. Once the chanter finishes the sing-song sentence and turns their head, everyone must freeze. The goal is to get near to the chanter and to tap that person’s back while it is turned.

** Hanji is a traditional type of paper from Korea, which has been produced and used for close to 2000 years. Among other things, it also used to be applied to the frames of doors and windows, because Hanji offered a good protection against the wind. However, because it was made of paper, a bit of wetness could easily tear through it.

시든 노란 장미

무궁화 꽃이 피었습니다
어느새 사각사각 다가와
척추를 타고 흘러내리는 기대
차가운 손끝에 움찔하는 순간
속삭이듯 내 마음 안으로 들어온다

꽃이 지고 팔랑팔랑 짓밟힌 그림자
흉곽안에 남은 구겨진 종이 한 장
축축한 혀가 뚫고 간 한지 사이로
남겨진 멍자국이 온 몸을 마비시켜

얼어붙은 핏덩어리를 할짝할짝 삼켜서
사그라드는 흉터에 입을 맞추고
꽃술을 한 잔 더 따라
소용돌이의 눈 안에서 잠을 청하네